اردرمانی جسمی هم مانند کاردرمانی ذهنی به دنبال بهبود شرایط فرد و رساندن وی به حداکثر استقلال است. رسیدن به استقلال هم از طریق کسب توانایی برای انجام فعالیتهای روزمره زندگی امکان پذیر است.
برای دستیابی به این هدف، کاردرمانی تلاش میکند که همه موانع جسمی و حرکتی را از میان بردارد. بنابراین یک سری اهداف ریز و کوتاه مدتتر برای خود تعریف خواهد کرد تا هم بتواند روند درمانی مشخصی را تعیین کند و هم بتواند میزان پیشرفت فرد را در هر مرحله اندازهگیری کند. با این اوصاف مهمترین اهداف کوتاه مدت و میان مدت کاردرمانی جسمی و حرکتی شامل موارد زیر است:
1- طی کردن مراحل رشد حرکتی
یکی از مهمترین اهداف کاردرمانی جسمی کمک به کودکان است تا بتوانند مراحل رشد حرکتی خود را به خوبی طی کنند. تاخیر در طی کردن هر کدام از این مراحل باعث خواهد شد که کودک در دستیابی به مراحل بالاتر دچار اختلال شود. برای نمونه کودک فلج مغزی که توانایی نشستن را کسب نکرده است به احتمال زیاد در راه رفتن هم با تاخیر روبرو خواهد شد. طی کردن مراحل رشد حرکتی در نهایت فرد را قادر به راه رفتن خواهد کرد.
2- بهبود مهارتهای حرکتی درشت
مهارتهای حرکتی درشت در کاردرمانی به هماهنگی و کنترل ماهیچههای بزرگ بدن، به ویژه ماهیچههایی که در فعالیتهایی مانند خزیدن، راه رفتن، دویدن، پریدن و ورزش استفاده میشوند، اشاره دارد. بهبود مهارتهای حرکتی درشت به رشد تعادل و هماهنگی اندامها، بهبود قدرت و استقامت بدن و افزایش آگاهی از بدن کمک میکند.
3- بهبود مهارتهای حرکتی ظریف
مهارتهای حرکتی ظریف در کاردرمانی به هماهنگی و کنترل ماهیچههای کوچکتر دست و انگشتان و همچنین هماهنگی بین دست و چشم اشاره دارد. این مهارتها برای انجام وظایف دقیق که نیاز به مهارت و کنترل دارند، بسیار مهم هستند. این مهارتها نقش مهمی در فعالیت های روزمره زندگی، کار و بازی دارند. دستکاری اشیا کوچک، هماهنگی چشم و دست، توانایی نوشتن و نقاشی کردن، قیچی کردن، بستن دکمه، زیپ و کمربند، غذا خوردن و بسیاری دیگر از فعالیتهایی که به صورت روزانه با آنها درگیر هستیم نیازمند بهبود مهارتهای حرکتی ریز هستند.
4- کاهش درد
بسیاری از مشکلات جسمی با درد و رنج همراه هستند به گونهای که انجام کارهای مختلف را برای فرد سختتر خواهند کرد. برای نمونه کسی که دچار شکستگی در استخوان بازو شده است، ممکن است درد شدیدی را تجربه کند. کاردرمانی جسمی در این موارد تلاش خواهد کرد که با استفاده از تکنیکهای درمانی مختلف میزان درد فرد را کاهش دهد.
5- بازآموزی حسی
در برخی از موارد ممکن است مسیرهای حسی به سمت مغز دچار آسیب شوند در نتیجه فرد در درک حسهای مختلف دچار اختلال خواهد شد. برای نمونه در شکستگیهایی که عصبهای دست را درگیر میکند، حس لامسه فرد در دستش با مشکل روبرو خواهد شد. بازآموزی حسی به فرد کمک میکند که درک بهتری از محیط داشته باشد و از آسیب بیشتر جلوگیری خواهد کرد. همچنین فعال سازی مسیرهای حسی به بهبود مسیرهای حرکتی کمک خواهد کرد.
6- افزایش دامنه حرکتی
یکی دیگر از اهداف مهم کاردرمانی جسمی کمک به بهبود دامنه حرکتی مفاصل است. اسپاستیسیتی و کانتراکچر عضلات، سفتی تاندونها و لیگامانها، بی حرکتی طولانی و مشکلات مفاصل تنها بخشی از دلایلی است که دامنه حرکتی را محدود خواهد کرد. محدود شدن دامنه حرکتی باعث میشود که فرد نتواند مفصل خود را به صورت کامل باز کند. برای نمونه فرد نمیتواند شانه خود را به صورت کامل باز کند. در نتیجه در شستن سر یا پوشیدن کاپشن دچار مشکل خواهد شد. کاردرمانی جسمی با تکنیکهایی مانند تمرینات کششی، وزن اندازی و تمرینات تقویتی به افزایش دامنه حرکتی کمک خواهند کرد.